{"id":515,"date":"2022-05-24T22:51:00","date_gmt":"2022-05-24T20:51:00","guid":{"rendered":"https:\/\/kinocubecinema.com\/?p=515"},"modified":"2023-12-01T08:39:51","modified_gmt":"2023-12-01T07:39:51","slug":"o-novo-hollywood-parte-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2022\/05\/24\/o-novo-hollywood-parte-i\/","title":{"rendered":"O novo Hollywood &#8211; Parte I"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>\u00cdmonos permitir un pequeno salto temporal na cronolox\u00eda desta secci\u00f3n, pois temos raz\u00f3ns abondas para facelo.<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2022\/04\/12\/a-aventura-da-modernidade\/\" data-type=\"post\" data-id=\"509\">&nbsp;Lembremos que o \u00faltimo episodio dedicado aos nosos cineastas xiraba arredor de Raoul Walsh, William A. Wellman e Howard Hawks<\/a>, directores do primeiro cinema cl\u00e1sico \u2013o que en ocasi\u00f3ns nos referimos como sistema de Estudos de Hollywood\u2013 que comezaron a s\u00faa andaina no per\u00edodo silente do cinema e que entre a d\u00e9cada dos 30 e dos 40 se dedicaron \u00e1s narrativas de x\u00e9nero, entre o que destacabamos o cinema de&nbsp;<em>gangsters<\/em>&nbsp;para seguir o f\u00edo que tomamos a comezos desta tempada en Kinocube.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe title=\"Kinocube Cineastas 7 - O novo Hollywood: Parte I (Coppola, De Palma, Scorsese)\" width=\"800\" height=\"450\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LiS9JRu7gb8?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Naquel episodio reflexionabamos sobre a etiqueta de cinema de autor, expo\u00f1endo a contraposici\u00f3n entre cineasta-autor e cineasta-artes\u00e1n que chegou coas novas olas de cinema nos anos 60 e o nacemento da cinefilia: a&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Nouvelle_Vague\">nouvelle vague<\/a><\/em>, o&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Free_Cinema\">free cinema<\/a><\/em>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Cinema_Novo\">o&nbsp;<em>cinema novo<\/em>&nbsp;<em>brasileiro<\/em><\/a>\u2026 e o&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/New_Hollywood\"><em>N<\/em><em>ew<\/em><em>&nbsp;Hollywood<\/em>.<\/a><\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/e332015ece5387ed4bd362bac8a7dea8\/98d6f41962b969cd-fe\/s540x810\/63f115720929c9c29cf5efb336cec3a174e2544c.png\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">O Novo Hollywood \u00e9 unha daquelas novas tendencias cinematogr\u00e1ficas da modernidade, que chega nos anos 60 cunha chea de novo talento e que, en contraposici\u00f3n a outras correntes, si conta co apoio dos grandes estudos da \u00e9poca e recibe o orzamento necesario para facer pel\u00edculas de cada vez maior custo e distribuci\u00f3n. As novas olas europeas e asi\u00e1ticas triunfaban nas salas de cinema estadounidenses, superando aos musicais e \u00e1s pelis hist\u00f3ricas que se produc\u00edan al\u00e1, polo que as&nbsp;<em>majors<\/em>&nbsp;se abriron \u00e1 modernidade e ao cinema de autor, buscando no seu territorio cineastas \u00e1 altura das circunstancias. A lista \u00e9 interminable:&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Peter_Bogdanovich\">Peter Bogdanovich<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/John_Cassavetes\">John Cassavetes<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Michael_Cimino\">Michael Cimino,<\/a>&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Sam_Peckinpah\">Sam Peckinpah<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Steven_Spielberg\">Steven Spielberg<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Ridley_Scott\">Ridley Scott<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/George_Lucas\">George Lucas<\/a>&nbsp;&nbsp;\u2013si, hai un patr\u00f3n evidente, non \u00e9?\u2013 e, por suposto, Francis Ford Coppola, Brian de Palma e Martin Scorsese. A moitos deles atop\u00e1ronos na<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/UCLA_School_of_Theater,_Film_and_Television\">&nbsp;UCLA \u2013a Universidade de Los \u00c1ngeles, California\u2013<\/a>&nbsp;e&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/USC_School_of_Cinematic_Arts\">mais na USC \u2013a de Southern California, non a de Compostela\u2013&nbsp;<\/a>cursando estudos de cinema.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00c9 precisamente na UCLA onde se forma&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Francis_Ford_Coppola\">Francis Ford Coppola,<\/a>&nbsp;onde recibiu clases da cineasta&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Dorothy_Arzner\">Dorothy Arzner<\/a>&nbsp;\u2013falaremos dela nalgunha ocasi\u00f3n, non vos preocupedes\u2013. Desempe\u00f1ou pequenos traballos de edici\u00f3n, incluso nalgunha&nbsp;<em>nudie&nbsp;<\/em>er\u00f3tica, at\u00e9 que&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Roger_Corman\">Roger Corman<\/a>&nbsp;o empregou como asistente de direcci\u00f3n e, supo\u00f1o que contento co seu traballo, produciu o seu primeiro filme,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0056983\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>Dementia 13<\/em>&nbsp;(1963).<\/a>&nbsp;Xa levaba uns cantos filmes cando chegou Novo Hollywood a principios dos anos 70, mais \u00e9 nesta d\u00e9cada onde comeza a destacar como guionista e director.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/5e7d7240aa565f3fb5bbc0d0c53e28b6\/98d6f41962b969cd-09\/s540x810\/ceb2c98e9518ab5c379a9e16de9ba36b830b5bb0.jpg\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">A Coppola ch\u00e9galle de s\u00fapeto unha novela, coa intenci\u00f3n de que ordenase o caos literario para conformar un gui\u00f3n de xeito:&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/The_Godfather_(novel)\"><em>The Godfather<\/em>, de Mario Puzo (1969)<\/a>. Quixo tam\u00e9n sentar na cadeira de director, comezando unha produci\u00f3n que foi tan azarosa e excepcional que se est\u00e1 a estrear agora mesmo unha pel\u00edcula arredor daquela aventura. O resultado:&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0068646\/?ref_=nv_sr_srsg_0\">un filme, o de 1972,&nbsp;<\/a>que foi un grande \u00e9xito comercial e de cr\u00edtica;&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0071562\/?ref_=nv_sr_srsg_3\">unha secuela a\u00ednda mellor considerada<\/a>, que rematou de lanzar a carreira de ambos protagonistas \u2013Robert De Niro e Al Pacino\u2013&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0099674\/?ref_=nv_sr_srsg_6\">e un terceiro filme que, a\u00ednda que bastante denostado, pecha a narraci\u00f3n case vinte anos m\u00e1is tarde<\/a>. A prop\u00f3sito desta derradeira secuela, existe agora mesmo unha re-edici\u00f3n \u2013literalmente, pois Coppola volveu \u00e1 sala de montaxe\u2013 que soluciona moitos dos problemas narrativos que se lle atrib\u00faen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u00c9 grazas aos cartos que lle traen as d\u00faas primeiras parte de&nbsp;<em>The Godfather<\/em>&nbsp;cando funda, canda o seu amigo George Lucas, a produtora&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/American_Zoetrope\">American Zoetrope<\/a>, para dar fondos \u00f3s seus propios filmes e aos de grandes directores europeos e asi\u00e1ticos, aqueles que o Novo Hollywood idolatraba \u2013chegou a producir a Godard e a Kurosawa!\u2013.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">A partir dese momento, Coppola toca todos os x\u00e9neros, evitando encadrarse no de&nbsp;<em>gangsters<\/em>, e faino con grande mestr\u00eda. Como Howard Hawks, ofrece o mellori\u00f1o de cada x\u00e9nero: un dos mellores filmes b\u00e9licos con&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0078788\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>Apocalypse Now<\/em>&nbsp;(1979),<\/a>&nbsp;e dous dos m\u00e1is influ\u00edntes filmes&nbsp;<em>coming-of-age<\/em>&nbsp;con&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0086066\/?ref_=nv_sr_srsg_0\">The Outsiders<\/a><\/em>&nbsp;e&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0086216\/?ref_=nv_sr_srsg_0\">Rumble Fish<\/a><\/em>, ambas de 1983, por exemplo. Alterna grandes fracasos con grandes \u00e9xitos, m\u00e1is dos primeiros que dos segundos, creando unha imaxe negativa que non lle axudou moito nin co p\u00fablico, nin coa cr\u00edtica nin coas produtoras. Por\u00e9n, a mi\u00f1a imaxe de Coppola est\u00e1 m\u00e1is condicionada polo seu talento como director e pola s\u00faa influencia no cinema posterior, tanto coa s\u00faa labor de produtor como por estender a s\u00faa paix\u00f3n por facer pel\u00edculas a varias xeraci\u00f3ns \u2013incluso dn s\u00faa propia familia:&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Sofia_Coppola\">Sof\u00eda Coppola<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Roman_Coppola\">Roman Coppola<\/a>&nbsp;e agora&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Gia_Coppola\">Gia Coppola<\/a>\u2013. Son interesantes as s\u00faas narrativas, habitualmente sobre obras literarias pre-existentes, arredor da familia e dos grupos sociais, a cr\u00edtica \u00e1 sociedade \u2013o capitalismo en&nbsp;<em>The Godfather<\/em>, o horror da guerra en&nbsp;<em>Apocalypse Now<\/em>, o desarraigo da xuventude en&nbsp;<em>The Outsiders<\/em>\u2013 e o uso brillante de t\u00e9cnicas como a&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.cortorama.com\/blog\/que-es-el-montaje-paralelo\/\">montaxe paralela<\/a>&nbsp;ou<a href=\"https:\/\/www.premiumbeat.com\/blog\/francis-ford-coppolas-signature-dolly-move\/\">&nbsp;o movemento de c\u00e1mara&nbsp;<em>dolly<\/em>&nbsp;contrapesada.<\/a>&nbsp;Quizabes, xa que o comparamos con Howard Hawks, poidamos falar dun dos grandes artes\u00e1ns do cinema. Que opinades?<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/7dcf79645a94b1162eae5bf7e4b15b73\/98d6f41962b969cd-39\/s540x810\/85065c2af2ba3c2d597c264d1010cdb6f9ec80fb.png\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Falemos de&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Brian_De_Palma\">Brian De Palma<\/a>, a\u00ednda que \u00e9 probable que se trate do menos co\u00f1ecido a nivel popular dos tres cineastas que protagonizan este episodio. A\u00ednda que comezou a formarse en f\u00edsica, a s\u00faa paix\u00f3n polo cinema cl\u00e1sico \u2013<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Alfred_Hitchcock\">Alfred Hitchcock<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Orson_Welles\">Orson Welles<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Howard_Hawks\">Howard Hawks<\/a>\u2013 e o seu descubrimento das novas olas \u2013Jean-Luc&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Jean-Luc_Godard\">Godard<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Michelangelo_Antonioni\">Michelangelo Antonioni<\/a>\u2013 levouno a estudar teatro e cinema. Nesta xeraci\u00f3n hai moitas amizades claves, e unha delas foi a de De Palma con&nbsp;<a href=\"https:\/\/gl.wikipedia.org\/wiki\/Robert_De_Niro\">Robert De Niro<\/a>; ambos deron os seus primeiros pasos xuntos, e foi precisamente o cineasta o que presentou ao actor a Scorsese, unha amizade moi produtiva que chegou at\u00e9 os nosos d\u00edas con&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt1302006\/?ref_=tt_sims_tt_t_6\"><em>The Irishman<\/em>&nbsp;(2019)<\/a>\u2026<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/1241a4be52866e2429226d91ee0505e6\/98d6f41962b969cd-de\/s540x810\/1c4211bf1c99a0c4ec2e49ff52962b2c638a01db.png\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Mais, volvendo a De Palma, o \u00e9xito chegoulle en 1976 cando estrea&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0074285\/?ref_=nv_sr_srsg_7\">Carrie<\/a>,&nbsp;<\/em>a adaptaci\u00f3n dun relato de Stephen King. A partir dese momento, e sobre todo na d\u00e9cada dos 80, estrea as s\u00faas obras m\u00e1is reco\u00f1ecidas:&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0080661\/?ref_=nm_knf_t1\"><em>Dressed to Kill<\/em>&nbsp;(1980)<\/a>,&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0082085\/?ref_=nm_flmg_dr_23\">Blow Out<\/a><\/em>&nbsp;(1981),&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0086250\/?ref_=nm_flmg_dr_22\"><em>Scarface<\/em>&nbsp;<\/a>(1983),&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0086984\/?ref_=nm_knf_t2\">Body Double<\/a><\/em>&nbsp;(1984),&nbsp;<em><a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0094226\/?ref_=nm_flmg_dr_17\">The Untouchables<\/a><\/em>&nbsp;(1987). En todas se palma a filiaci\u00f3n e a homenaxe ao cinema anterior, dunha maneira moito m\u00e1is expl\u00edcita que no traballo de outros cineastas: o&nbsp;<em>voyeurismo<\/em>&nbsp;e mailo suspense que caracterizan os seus&nbsp;<em>thrillers<\/em>, as\u00ed como alg\u00fans arquetipos narrativos, os toma do cinema de Hitchcock \u2013<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0047396\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>Rear Window<\/em>&nbsp;(1954)<\/a>&nbsp;e&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0052357\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>Vertigo<\/em>&nbsp;(1958)&nbsp;<\/a>concretamente\u2013; en&nbsp;<em>Scarface<\/em>&nbsp;realiza un dos&nbsp;<em>remakes&nbsp;<\/em>m\u00e1is memorables, unha relectura sobre a obra orixinal de<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0023427\/?ref_=nv_sr_srsg_3\">&nbsp;Howard Hawks de 1932<\/a>;&nbsp;<em>Blow Out<\/em>&nbsp;parte dunha premisa moi semellante ao&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0060176\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>Blow Up<\/em>&nbsp;de Antonioni (1966)<\/a>&nbsp;e en&nbsp;<em>The Untouchables<\/em>&nbsp;m\u00e1rcase unha&nbsp;<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2022\/08\/16\/chanzo-a-chanzo\/\" data-type=\"post\" data-id=\"527\">escaleira-de-Odessa<\/a> ao estilo de&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0015648\/?ref_=nv_sr_srsg_0\"><em>\u0411\u0440\u043e\u043d\u0435\u043d\u043e\u0301\u0441\u0435\u0446 \u041f\u043e\u0442\u0451\u043c\u043a\u0438\u043d<\/em>&nbsp;(<em>O acorazado Potemkin<\/em>, &nbsp;1925)<\/a>. Mais non podemos falar de plaxio, nin de falta de orixinalidade. O talento de De Palma \u00e9 precisamente transformar todas estas referencias e facelas s\u00faas, creando ao mesmo tempo un universo persoal e caracter\u00edstico, totalmente reco\u00f1ecible e nada desprezable. O amor ao cinema anterior, como vimos dicindo, \u00e9 caracter\u00edstico de toda esta nova xeraci\u00f3n de Hollywood.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/d7ef3879aa8693cc7ae7f2f24c7918de\/98d6f41962b969cd-0e\/s540x810\/737ff107dc21c728247d1e1440eb38426387e19e.jpg\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">E quen, se non Martin Scorsese, demostrou a s\u00faa profunda adoraci\u00f3n cara o celuloide? Tam\u00e9n foi Roger Corman quen lle deu a oportunidade de lucirse detr\u00e1s das c\u00e1mara, en&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0068309\/?ref_=nm_flmg_dr_60\"><em>Boxcar Bertha<\/em>&nbsp;(1968)<\/a>, a\u00ednda que para daquela xa se estreara na longametraxe canda o seu amigo Harvey Keitel, e a partir de aquela cara o cumio:&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0070379\/?ref_=nm_flmg_dr_59\"><em>Mean Streets<\/em>&nbsp;(1973)<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0075314\/?ref_=nm_flmg_dr_56\"><em>Taxi Driver&nbsp;<\/em>(1976)<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0081398\/?ref_=nm_flmg_dr_52\"><em>Raging Bull&nbsp;<\/em>(1980),<\/a>&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0088680\/?ref_=nm_flmg_dr_50\"><em>After Hours<\/em>&nbsp;(1985)<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0099685\/?ref_=tt_sims_tt_t_5\"><em>Goodfellas<\/em>&nbsp;(1990)<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0101540\/?ref_=nm_flmg_dr_41\"><em>Cape Fear<\/em>&nbsp;(1991)&nbsp;<\/a>ou&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0112641\/?ref_=nm_flmg_dr_36\"><em>Casino<\/em>&nbsp;(1995)<\/a>. Polo medio, alg\u00fan fracaso e unha perigosa adici\u00f3n \u00e1 coca\u00edna que puido ter rematado coa s\u00faa carreira. Mais Scorsese contin\u00faa a s\u00faa bagaxe no s\u00e9culo XXI con filmes como&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0407887\/?ref_=nm_flmg_dr_24\"><em>The Departed<\/em>&nbsp;(2006)<\/a>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0993846\/?ref_=nm_flmg_dr_14\"><em>The Wolf of Wall Street<\/em>&nbsp;(2013)<\/a>, tan reivindicables como os do s\u00e9culo pasado. Fiel \u00e1s s\u00faas orixes e m\u00e1is ao seu amor polo cinema, promove os traballos de restauraci\u00f3n de filmes antigos a trav\u00e9s de<a href=\"https:\/\/www.film-foundation.org\/\">&nbsp;The Film Foundation<\/a>, que acaba de estrear unha sala de proxecci\u00f3n online que abre o segundo luns de cada mes para ofrecer grandes obras de cinema internacionais recentemente restauradas. No cinema de Scorsese hai homenaxes \u00f3 cinema pioneiro de&nbsp;<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2021\/03\/09\/creando-unha-linguaxe\/\" data-type=\"post\" data-id=\"181\">M\u00e9li\u00e8s<\/a>&nbsp;<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2022\/05\/10\/bang-bang\/\" data-type=\"post\" data-id=\"513\">ou Edwin S. Porter<\/a>, ao cinema cl\u00e1sico de&nbsp;<em>gangsters<\/em>, ao cinema&nbsp;<em>noir<\/em>\u2026 e tam\u00e9n \u00e1 m\u00fasica contempor\u00e1nea, que borda ao seu metraxe cunha precisi\u00f3n b\u00e1rbara, a\u00ednda que algunhas das s\u00faas mellores escenas se caracterizan polo silencio.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/f8965a484281c7be3d971cf44abdcc40\/98d6f41962b969cd-16\/s540x810\/fe2e46a517b72e6b348e9d97dd766d95a0284d01.jpg\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Cando pensamos en Scorsese \u00e9 probable que te\u00f1amos na cabeza todo un&nbsp;<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2021\/01\/19\/mar-e-liberdade\/\" data-type=\"post\" data-id=\"408\">sistema simb\u00f3lico<\/a>, unha est\u00e9tica, un estilo propio:&nbsp;<em>gangsters<\/em>,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=rQV6CijIzrc\">comida italiana<\/a>, rock, jazz, violencia desmedida, di\u00e1logos disparados como dende unha metralleta e cheos de&nbsp;<em>fucks<\/em>, Nova Iorque,&nbsp;<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Little_Italy,_Manhattan\">Little Italy<\/a>, catolicismo, coca\u00edna, Robert De Niro, Leonardo Di Caprio, Harvey Keitel,&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/name\/nm0778734\/\">a nai de Scorsese<\/a>, fotogramas conxelados e voces&nbsp;<em>over<\/em>, ritmo fren\u00e9tico,<a href=\"https:\/\/35mm.es\/que-es-secuencia-montaje\/\">&nbsp;secuencias de montaxe<\/a>\u2026 e vou parando, porque creo que vos facedes unha idea. O estilo de Scorsese est\u00e1 nese sistema simb\u00f3lico, pero tam\u00e9n moito m\u00e1is al\u00e1: tam\u00e9n&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0106226\/?ref_=nm_flmg_dr_39\"><em>The Age of Innocence<\/em>&nbsp;(1993)<\/a>&nbsp;ou&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0490215\/?ref_=nm_flmg_dr_8\"><em>Silence&nbsp;<\/em>(2016)<\/a>, por po\u00f1er un exemplo, son claramente obras de Scorsese a\u00ednda que se trate de obras de cocci\u00f3n m\u00e1is lenta, con tensi\u00f3ns e violencias non expl\u00edcitas e con cero&nbsp;<em>gangsters<\/em>. O sentimento cat\u00f3lico da culpa ou a obsesi\u00f3n coa lealdade e a tradici\u00f3n, presentes en toda a s\u00faa filmograf\u00eda, tam\u00e9n se atopan nestes filmes.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/64.media.tumblr.com\/bf027b73f81e6672ebae6f8ce5a4d081\/98d6f41962b969cd-d1\/s540x810\/e4d5a7ac82b95c11c2212527b3b78b77f138978f.jpg\" alt=\"\"\/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Scorsese, que filmou un documental sobre os seus propios pais en&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0071680\/?ref_=nm_flmg_dr_58\"><em>Italianamerican<\/em>&nbsp;(1974)<\/a>&nbsp;reco\u00f1ece que para el \u00e9 importante partir das ra\u00edces \u2013no seu caso a s\u00faa xuventude na conflitiva Little Italy ou a s\u00faa educaci\u00f3n cat\u00f3lica\u2013 para erguer unha filmograf\u00eda como a s\u00faa. &nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Non debe de ser casualidade que os cineastas que escoll\u00edn para este episodio, ademais de ser grandes representantes novo cinema de&nbsp;<em>gangsters<\/em>&nbsp;dos anos 70, sexan de orixe italoamericano. Xa falaremos nalgunha ocasi\u00f3n da relaci\u00f3n entre unha nacionalidades, identidades, arquetipos e x\u00e9neros, pero polo de agora oc\u00f3rreseme que o Novo Hollywood sab\u00eda que da vella Europa, da experiencia da migraci\u00f3n e das xeraci\u00f3ns herdeiras desta, hab\u00eda unha multiplicidade de voces que pagaba a pena escoitar. Unha corrente da que, por suposto, <a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2022\/06\/10\/laranxas-e-metralladoras-a-historia-do-gangster-no-cinema\/\" data-type=\"post\" data-id=\"210\">non ser\u00e1 a derradeira vez que falemos<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00cdmonos permitir un pequeno salto temporal na cronolox\u00eda desta secci\u00f3n, pois temos raz\u00f3ns abondas para facelo.&nbsp;Lembremos que o \u00faltimo episodio dedicado aos nosos cineastas xiraba arredor de Raoul Walsh, William A. Wellman e Howard Hawks, directores do primeiro cinema cl\u00e1sico \u2013o que en ocasi\u00f3ns nos referimos como sistema de Estudos de Hollywood\u2013 que comezaron a [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":877,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[148,8,147,121,92,149,146,145],"class_list":["post-515","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kc-cineastas","tag-brian-de-palma","tag-cinema","tag-francis-ford-coppola","tag-gangsters","tag-hollywood","tag-martin-scorsese","tag-neo-noir","tag-novo-hollywood"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/515","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=515"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/515\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":967,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/515\/revisions\/967"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/877"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=515"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}