{"id":413,"date":"2021-02-02T22:33:00","date_gmt":"2021-02-02T21:33:00","guid":{"rendered":"https:\/\/kinocubecinema.com\/?p=413"},"modified":"2023-12-18T09:25:07","modified_gmt":"2023-12-18T08:25:07","slug":"a-caixa-de-musica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2021\/02\/02\/a-caixa-de-musica\/","title":{"rendered":"A caixa de m\u00fasica"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Seguindo na estela das imaxes arquet\u00edpicas do cinema vinculadas a obxectos inertes \u2013xa falamos de\u00a0<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2021\/01\/05\/filmar-a-ausencia\/\" data-type=\"post\" data-id=\"404\">cadeiras<\/a>, de\u00a0<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2020\/12\/15\/tren-e-cinema\/\" data-type=\"post\" data-id=\"87\">trens<\/a>\u00a0e de\u00a0<a href=\"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/2020\/12\/22\/ollar-pola-fechadura\/\" data-type=\"post\" data-id=\"400\">fechaduras<\/a>\u2013 ocorr\u00e9useme que hai moitas caixas de m\u00fasica no cinema, moitas m\u00e1is do que eu agardaba inicialmente, en realidade. Non \u00e9 que sexa un obxecto moi com\u00fan na actualidade; pois en tempos como os nosos, nos que cada persoa porta no seu peto un pequeno dispositivo capaz de reproducir m\u00fasica, mais tam\u00e9n fotografar a nosa entorna e comunicarnos con calquera persoa a distancia, poucos nenos se sentir\u00e1n impresionados por un enxe\u00f1o mec\u00e1nico que faga soar belas melod\u00edas. Hai que facer un esforzo e comprender a marabilla que representaba un xoguete como este para os nosos devanceiros. De todas formas, a caixa de m\u00fasica non \u00e9 un obxecto de\u00a0<em>atrezzo<\/em>\u00a0inexistente no cinema actual, simplemente est\u00e1 bastante relegado \u00f3s filmes \u201cde \u00e9poca\u201d.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe title=\"Kinocube Ep. 8 - A Caixa de M\u00fasica\" width=\"800\" height=\"450\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FIyd26j2FnE?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p>Se sigue presente no noso imaxinario \u00e9 porque entendemos o seu funcionamento, quizabes non o mecanismo interno, mais si a s\u00faa relaci\u00f3n coas persoas. Para analizar esta relaci\u00f3n, c\u00f3mpre acudir \u00f3&nbsp;<em>corpus<\/em>&nbsp;f\u00edlmico \u2013\u00e9 dicir, \u00f3 conxunto de filmes\u2013 con caixas de m\u00fasica para detectar tendencias e significados com\u00fans. Persoalmente, atopei d\u00faas li\u00f1as contrapostas, mais non necesariamente exclu\u00edntes unha da outra, que se corresponden coa infancia e a inocencia, por unha banda, e o horror, pola outra.<\/p>\n\n\n\n<p>Todo est\u00e1 vinculado. A s\u00faa relaci\u00f3n coa infancia est\u00e1 clara, posto que se trata dun xoguete; polo tanto, \u00e9 evidente tam\u00e9n por que falo de inocencia e, incluso, perm\u00edtenos engadir \u00e1 ecuaci\u00f3n nostalxia e melancol\u00eda. M\u00e1is complexo \u00e9 unir todo isto \u00f3 horror e a conceptos tan extremadamente negativos e, por\u00e9n, hai unha manchea de filmes de terror e de medo que utilizan caixas de m\u00fasica, se non directamente como&nbsp;<em>atrezzo<\/em>, polo menos como recurso para o f\u00edo musical. Escoitamos carill\u00f3ns doces, cristalinos e pausados xusto antes de atoparnos cara a cara co<em>&nbsp;slasher<\/em>&nbsp;ou de padecer a \u201ccasu\u00edstica\u201d sobrenatural da nosa casa encantada. Por que?<\/p>\n\n\n\n<p>Antes falei de horror, e non de terror, especificamente. E non o fixen por buscar sin\u00f3nimos e evitar a reiteraci\u00f3n, sen\u00f3n porque penso que existe unha diferencia crucial para entender por que as caixas de m\u00fasica tam\u00e9n producen sensaci\u00f3ns negativas. O horror, dende a mi\u00f1a perspectiva, relaci\u00f3noo coa faceta m\u00e1is salvaxe, l\u00fagubre e cruel deste animal b\u00edpede e social que chamamos ser humano. A morte a destempo, o asasinato, a crueldade e o abuso. Se relacionamos todo ese campo sem\u00e1ntico coa inocencia e coa infancia, a\u00ednda nos resulta m\u00e1is inc\u00f3modo, m\u00e1is tr\u00e1xico, m\u00e1is dif\u00edcil de tolerar. \u00c9 a inocencia truncada, unha realidade que ademais sabemos que existe, que non \u00e9 imaxinaci\u00f3n dos guionistas e dos autores, e a\u00ednda nos doe m\u00e1is. \u00c9 natural que a mistura destes dous conceptos contrapostos provoque torrentes emocionais moi fortes. O horror conv\u00e9rtese en terror cando a ameaza est\u00e1 presente, axexando, mais non sempre \u00e9 necesario traspasar esa li\u00f1a. O recordo do horror pasado pode ser igual de intenso.<\/p>\n\n\n\n<p>As caixas de m\u00fasica non te\u00f1en por que ser xoguetes nin \u00e9 necesario que apelen \u00e1 infancia para conter poderosos simbolismos grazas \u00f3 recurso da metonimia, do que xa temos falado. Lembranzas en forma de colgantes, amuletos ou reloxos \u2013como o que porta consigo Indio, o vil\u00e1n de\u00a0<a href=\"https:\/\/www.imdb.com\/title\/tt0059578\/\"><em>Per qualche dollaro in pi\u00f9\u00a0<\/em>(Sergio Leone, 1965)<\/a>, en recordo dun suceso traum\u00e1tico do que foi verdugo e non v\u00edtima, un\u00a0<em>love token<\/em>\u00a0que non lle pertence lexitimamente\u2013 todos eles con mecanismos sonoros que serven como escusa a compositores formidables como Ennio Morricone para utilizar o son e a m\u00fasica como detonante das emoci\u00f3ns.<\/p>\n\n\n\n<p>Quero compartir con v\u00f3s unha pequena an\u00e9cdota, para que vos riades de min ou me compadezades, mais sobre todo para que vexades que as caixas de m\u00fasica e o seu poder evocador non pertencen en exclusiva \u00e1 narrativa cinematogr\u00e1fica. De pequena tiven unha caixa de m\u00fasica, non era bonita nin antiga, era de cart\u00f3n e ti\u00f1a unha pequena bailarina de pl\u00e1stico que xiraba cando lle dabas corda. Permaneceu durante anos no soto da casa da aldea, co resto dos xoguetes que fun exiliando durante mi\u00f1a etapa adolescente, at\u00e9 que foi necesario facer unha limpeza na estancia para mellorar a habitabilidade daquel fogar. Son unha persoa emotiva, te\u00f1o que reco\u00f1ecelo, pero cada boneco, cada xogo que reco\u00f1ec\u00eda s\u00f3 me provocaba un recordo amable e un sorriso. Mais\u2026 ai, de min! Chegou \u00e1s mi\u00f1as mans aquela caixi\u00f1a fea e gastada e dinlle corda. Comezou a soar a melod\u00eda que tantas veces escoitara e a bailarina a virar e virar\u2026 de s\u00fapeto, lembrei como se sent\u00eda ser unha nena. Encollinme \u00f3s pouqui\u00f1os e as b\u00e1goas comezaron a brotar dos meus ollos sen que puidera impedilo.<\/p>\n\n\n\n<p>Os xoguetes son unha cousa moi seria. De feito, todo comezou as\u00ed, cun xoguete. Unha lanterna m\u00e1xica, un dispositivo moi enxe\u00f1oso que proxectaba luces e sombras sobre as paredes brancas das casas burguesas para a delicia dos nenos, foi a primeira forma que tomou o cinema. Despois o&nbsp;<em>fenaquistiscopio<\/em>, o&nbsp;<em>zoopraxiscopio<\/em>, o&nbsp;<em>zo\u00f3tropo<\/em>\u2026 todos xoguetes moi serios que pretend\u00edan capturar o movemento, a \u00e1nima das cousas, a vida mesma, moitos anos antes de que o cinemat\u00f3grafo dos irm\u00e1ns Lumi\u00e8re abraiara \u00f3s asistentes \u00f3&nbsp;<em>Salon indien du Grand Caf\u00e9&nbsp;<\/em>de Par\u00eds coas s\u00faas pel\u00edculas de 50 segundos.<\/p>\n\n\n\n<p>At\u00e9 a semana vindeira!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Seguindo na estela das imaxes arquet\u00edpicas do cinema vinculadas a obxectos inertes \u2013xa falamos de\u00a0cadeiras, de\u00a0trens\u00a0e de\u00a0fechaduras\u2013 ocorr\u00e9useme que hai moitas caixas de m\u00fasica no cinema, moitas m\u00e1is do que eu agardaba inicialmente, en realidade. Non \u00e9 que sexa un obxecto moi com\u00fan na actualidade; pois en tempos como os nosos, nos que cada persoa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":918,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[37,8,38,36,213,157,39],"class_list":["post-413","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-episodios","tag-caixa-de-musica","tag-cinema","tag-infancia","tag-musica","tag-obxectos","tag-son","tag-xoguete"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=413"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":660,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413\/revisions\/660"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/918"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=413"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=413"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kinocubecinema.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=413"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}